معرفی یک هنرمند

ابراهیم محمدپور

شاعر و مجسمه ساز                        

                                                                                             

نمی دانم که می دانی

که هر شب دوریت برجان بی جانم چنان بی رحم می تازد

 که از حرمش وجودم همچو شمعی رو به پایان است           

ولی شاید بدانی عاقبت پاداش صبرم

 چون سرانجام خلیل است و گلستان است

همین رویای شیرین است

 که هرروزم امیدی تازه در جان ریزد و قلبم

سراسرغوطه وردر نور می گردد

 ومن هرصبحدم با یاد تو بادیدن خورشید

سر بر خاک می سایم

 

 

یک نمونه کاری که این هنرمند جوان روی چوب انجام داده است را می بینیم

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 


واما یک پیشنهاد از طرف مهمان  این پست                                                                                 

تمامی دوستانی که در عرصه شعر وداستان فعالیت می کنند پیشنهاد می کنم قبل از هرکاری اعتماد بنفس خود را بالا ببرند.زیرا مشکل هنرمندانی که اول راه هستند استعداد نیست بلکه اعتماد بنفس است و از کتاب بسیار کاربردی «اگر می‌توانید حرف بزنید پس حتما می‌تواند بنویسید» نوشته‌ی «ژول سالزمن»، ترجمه‌ی «فرنوش جزینی»، انتشارات امیرکبیر استفاده کنید. کتابی است که شما را در نوشتن متحول خواهد کرد.یک نکته را گوش زد کنم هنر پول نمی آورد ولی انسان را زنده نگه می دارد .و بقول دوستی که می گفت در جایی که همه یک جور فکر می کنند در واقع کسی فکر نمی کند. هنر باعث می شود شما مثل دیگران فکر نکنید واین زیباست .و خدا کند روزی برسد که هنرمند محتاج به روزمره گی زندگی نشود .........